Helloł, helloł !!
Ajć, tydzień zaczął się bardzo intensywnie i bardzo miło :)
W niedziele z braku laku i pomysłu na dzień zabrałam się za naukę angielskiego. Hostka zakupiła mi ksiażke, gdzie dla obcokrajowców jest to najszybsza i najlepsza metoda nauki jezyka obcego... Zatem uczę się - codziennie staram się godzine od rana robic zadania i godzine przed snem czytac ksiazkę :) Również w niedziele nagrałam nowy filmik do APiA.
Stwierdziłam, że czas najwyższy , bo i tak mam czas a poprzedni jest już trochę słaby.
Postanowiłam też wspomnieć o tym, że jestem aktualnie za granicą, Au Pair itp.
Nie bawiłam się w jakieś przebieranki czy coś - usiadłam, nagrałam, dodałam pare zdjec
i skończone.
W niedziele wieczorem napisałam do centrali do Londynu, ponieważ zdaję sobie sprawę, że Warszawa jest zajęta, bo mają znacznie wiecej wiadomosci, ale odnosnie małych zmian napisałam z konta APiA wiadomosc. Odezw był bardzo szybki - już w poniedziałek rano Londyn do mnie... Zadzwonił ! Numer prywatny, odbieram a tam helloł i gadanie bardzo miłej Pani :) Podczas naszej rozmowy dodałam filmik, został on zaakceptowany i zmieniłam date wylotu.
Początkowo było to od polowy stycznia do konca lutego. Teraz dostepność mam
od 27 grudnia do polowy stycznia. Powiem Wam, że niekiedy narzekanie bardzo pomaga :)
Tym sposobem dzisiaj - wtorek - leże w łóżku i jak to bywa. Telefon w ręce i do dzieła.
Facebook no i hotmail a tam aż 2 maile od APiA, że ktoś jest mna zainteresowany !
No to szybko odpalam laptopa i patrze kto tam u mnie zawitał :))
-----------------
#1 PREMATCH
Miasto : Commack / stan New York
Dzieci : 1 dziewczynka (1rok)
Zwierzaczki : brak
Z listu wyczytałam, że rodzice są oboje lekarzami na Long Island i są obcokrajowcami - nie jest napisane skad, ale przybyli do Stanów w 2001 roku i ukonczyli tam studia.
Opisana jest dziewczynka , że uczy się mowic, chodzic itp. List stosunkowo krótki, zatem zbyt duzo sie nie dowiedziałam...
------------------
#2 PREMATCH
Miasto : Holmdel / stan New Jersey
Dzieci : Dziewczynka (4) , Chłopiec (9) , dziewczynka (10), chłopiec (12)
Zwierzaczki : pies
Niestety nic o tej rodzinie nie wiem. Brak zdjęć, brak listu, nic.
-----------------
Do obu rodzinek napisałam maila, czekam na odzew. Na chwilę obecną ani jedna ani druga rodzinka nie wywarła na mnie jakiegos super wrazenia, ani lokalizacja, nic.
Są bo są, no ale ale... :)
wtorek, 15 października 2013
czwartek, 10 października 2013
Co czytam/kogo "śledzę" - czyli spis blogów !
Uffff, ale się napracowałam nad tą notką!
No ale mam wiele wolnych chwil w mojej jakże ciężkiej pracy, zatem zrobione.
Z góry przepraszam, jeśli kogoś nie wymieniłam, ale umieściłam tutaj blogi, które najczęściej czytam, które są dla mnie pomocne i ciekawe... Na końcu uwzględniłam dziewczyny które planują dopiero wyjechać :))
Zatem moje top blogi są tutaj ! : (KOLEJNOŚĆ PRZYPADKOWA!)
Obserwuje wiele blogów, ale na niektórych czekam szczególnie na notki :))
Blogi Au Pair zza oceanu :
1. Ania : http://heartintheusa.blogspot.ie/
2. Magdalena : http://365daysacrosstheocean.blogspot.ie/
3. Sylwia : http://namnieczas.blogspot.ie/
4. Anna : http://somewhere-in-my-wonderland.blogspot.ie/
5. Nikola : http://nicziusa.blogspot.ie/
6. Małgorzata : http://margaridausa.blogspot.ie/
7. Izabela : http://usaaupairusa.blogspot.ie/
8. Aleksandra : http://aupairytale.blogspot.ie/
9. Małgorzata : http://acherrycrush.blogspot.ie/
10. Paulina : http://extraordinaryswag.blogspot.ie/
11. Ania : http://dremworkhopelife.blogspot.ie/
12. Martyna : http://blogmerti.blogspot.ie/
13. Sylwia : http://aupairsylvia.blogspot.ie/
14. Paulina : http://paula-juesej.blogspot.ie/
15. Katarzyna : http://kasia-in-usa.blogspot.ie/
16. Katarzyna : http://katarzynab.blogspot.ie/
17. Agnieszka : http://livingmy-americandream.blogspot.ie/
18. Maja : http://majasikora.blogspot.ie/
19. Parówka :D : http://lifeaupair.blogspot.ie/
20. Iwona : http://myprecioustravelouge.blogspot.ie/
21. Balbina : http://soczyscie.blogspot.ie/ :D
22. Sandra : http://sandraa-in-usa.blogspot.ie/
23. Ania : http://mascarala.blogspot.ie/
Blogi Au Pair, które wróciły z USA :
1. Magdalena : http://365-porankowusa.blogspot.ie/
2. Paulina : http://dziewiectrzy.blogspot.ie/
3. Karolina : http://incessantjourney.blogspot.ie/
4. Dominika : http://dominikadomi.blogspot.ie/
5. Ula : http://adamantwanderer.blogspot.ie/
6. Aniczka : http://wdrodzedosanfrancisco.blogspot.ie/
7. Anna : http://bliskodosanfrancisco.blogspot.ie/
Blogi przyszłych Au Pair :
1. Agnieszka : http://aga-usa.blogspot.ie
2. Adrianna : http://oszatek.blogspot.ie
3. Karolina : http://stepbystep-usa.blogspot.ie/
4. Patrycja : http://aupairusapatka.blogspot.ie/
5. Anjaa : http://darkbrunette.blogspot.ie/
6. Angela : http://angelawuk.blogspot.ie/
7. Nadia : http://au-pair-dream.blogspot.ie/
8. Mag : http://claudmag.blogspot.ie/
Blogi Au Pair z Europy :
1. Magdalena z Danii : http://intemsive.blogspot.ie/
2. Marta z Włoch : http://westernharbour.blogspot.ie/
3. Dorota z Anglii : http://esticii.blogspot.ie/
4. Karolina z Anglii : http://karlasnewlife.blogspot.ie/
5. Magdalena BYŁA w Irlandii : http://causeloveit92.blogspot.ie/
6. Anna z Anglii : http://ankalondon.blogspot.ie/
7. Aleksandra z Irlandii : http://xmorelova.blogspot.ie/
8. Olga BYŁA w Anglii : http://auolgapair.blogspot.ie/
9. Paryska BYŁA CHYBA WSZEDZIE :D : http://paryska88.blogspot.ie/
10. Gosia z Hiszpani : http://mylife-mychance.blogspot.ie/
11. Joanna BYŁA w Hiszpani : http://asiawhiszpanii.blogspot.ie/
12. Carrie BYŁA w Irlandii : http://carrieitsme.blogspot.ie/
Adrianna nie jest Au Pair, ale mieszka w USA : http://myworldadka0401.blogspot.ie/
Kolejna Polka w USA : http://polka-w-usa.blogspot.ie/
Jak widzicie jest nas spora grupka. Jesteśmy już w Stanach, w Europie no i przygotowujemy się do bycia Au Pair ;) Jedne wracają przed czasem, drugie przedłużaja pobyt i tak życie
Au Pair mija nie ubłagalnie. Powtórze raz jeszcze, kolejność jest przypadkowa no i teraz prośba do Was ! Jeśli czytasz tego posta a Twojego bloga tutaj nie umieściłam - bo pewnie nie wiem o jego istenieniu lub strona mi się nie chciała załadować (było pare takich blogów niestety) wyślij maila lub dodaj komentarz a skoryguje posta !
Weekend is coming ! :D
No ale mam wiele wolnych chwil w mojej jakże ciężkiej pracy, zatem zrobione.
Z góry przepraszam, jeśli kogoś nie wymieniłam, ale umieściłam tutaj blogi, które najczęściej czytam, które są dla mnie pomocne i ciekawe... Na końcu uwzględniłam dziewczyny które planują dopiero wyjechać :))
Zatem moje top blogi są tutaj ! : (KOLEJNOŚĆ PRZYPADKOWA!)
Obserwuje wiele blogów, ale na niektórych czekam szczególnie na notki :))
Blogi Au Pair zza oceanu :
1. Ania : http://heartintheusa.blogspot.ie/
2. Magdalena : http://365daysacrosstheocean.blogspot.ie/
3. Sylwia : http://namnieczas.blogspot.ie/
4. Anna : http://somewhere-in-my-wonderland.blogspot.ie/
5. Nikola : http://nicziusa.blogspot.ie/
6. Małgorzata : http://margaridausa.blogspot.ie/
7. Izabela : http://usaaupairusa.blogspot.ie/
8. Aleksandra : http://aupairytale.blogspot.ie/
9. Małgorzata : http://acherrycrush.blogspot.ie/
10. Paulina : http://extraordinaryswag.blogspot.ie/
11. Ania : http://dremworkhopelife.blogspot.ie/
12. Martyna : http://blogmerti.blogspot.ie/
13. Sylwia : http://aupairsylvia.blogspot.ie/
14. Paulina : http://paula-juesej.blogspot.ie/
15. Katarzyna : http://kasia-in-usa.blogspot.ie/
16. Katarzyna : http://katarzynab.blogspot.ie/
17. Agnieszka : http://livingmy-americandream.blogspot.ie/
18. Maja : http://majasikora.blogspot.ie/
19. Parówka :D : http://lifeaupair.blogspot.ie/
20. Iwona : http://myprecioustravelouge.blogspot.ie/
21. Balbina : http://soczyscie.blogspot.ie/ :D
22. Sandra : http://sandraa-in-usa.blogspot.ie/
23. Ania : http://mascarala.blogspot.ie/
Blogi Au Pair, które wróciły z USA :
1. Magdalena : http://365-porankowusa.blogspot.ie/
2. Paulina : http://dziewiectrzy.blogspot.ie/
3. Karolina : http://incessantjourney.blogspot.ie/
4. Dominika : http://dominikadomi.blogspot.ie/
5. Ula : http://adamantwanderer.blogspot.ie/
6. Aniczka : http://wdrodzedosanfrancisco.blogspot.ie/
7. Anna : http://bliskodosanfrancisco.blogspot.ie/
Blogi przyszłych Au Pair :
1. Agnieszka : http://aga-usa.blogspot.ie
2. Adrianna : http://oszatek.blogspot.ie
3. Karolina : http://stepbystep-usa.blogspot.ie/
4. Patrycja : http://aupairusapatka.blogspot.ie/
5. Anjaa : http://darkbrunette.blogspot.ie/
6. Angela : http://angelawuk.blogspot.ie/
7. Nadia : http://au-pair-dream.blogspot.ie/
8. Mag : http://claudmag.blogspot.ie/
Blogi Au Pair z Europy :
1. Magdalena z Danii : http://intemsive.blogspot.ie/
2. Marta z Włoch : http://westernharbour.blogspot.ie/
3. Dorota z Anglii : http://esticii.blogspot.ie/
4. Karolina z Anglii : http://karlasnewlife.blogspot.ie/
5. Magdalena BYŁA w Irlandii : http://causeloveit92.blogspot.ie/
6. Anna z Anglii : http://ankalondon.blogspot.ie/
7. Aleksandra z Irlandii : http://xmorelova.blogspot.ie/
8. Olga BYŁA w Anglii : http://auolgapair.blogspot.ie/
9. Paryska BYŁA CHYBA WSZEDZIE :D : http://paryska88.blogspot.ie/
10. Gosia z Hiszpani : http://mylife-mychance.blogspot.ie/
11. Joanna BYŁA w Hiszpani : http://asiawhiszpanii.blogspot.ie/
12. Carrie BYŁA w Irlandii : http://carrieitsme.blogspot.ie/
Adrianna nie jest Au Pair, ale mieszka w USA : http://myworldadka0401.blogspot.ie/
Kolejna Polka w USA : http://polka-w-usa.blogspot.ie/
Jak widzicie jest nas spora grupka. Jesteśmy już w Stanach, w Europie no i przygotowujemy się do bycia Au Pair ;) Jedne wracają przed czasem, drugie przedłużaja pobyt i tak życie
Au Pair mija nie ubłagalnie. Powtórze raz jeszcze, kolejność jest przypadkowa no i teraz prośba do Was ! Jeśli czytasz tego posta a Twojego bloga tutaj nie umieściłam - bo pewnie nie wiem o jego istenieniu lub strona mi się nie chciała załadować (było pare takich blogów niestety) wyślij maila lub dodaj komentarz a skoryguje posta !
Weekend is coming ! :D
środa, 9 października 2013
100dni, ponad 3 miesiące bycia Au Pair - PODSUMOWANIE
Taaak, 100 dni !
Kiedy to zleciało ? Pamiętam jak dopiero pisałam o składaniu aplikacji do USA, pozniej mi ją odrzucili, desperacja na 2 dni (hahaha) no i wyjazd tutaj, do Irlandi...
Czy żałowałam ?
NIE, z odwagą mogę powiedzieć, że były to najlepsze chwile jakie w życiu miałam.
Poznałam wspaniałych ludzi z wielu krajów Europejskich, mój angielski się znacznie polepszył i zwiedziłam o wiele więcej , niż bym przepuszczała.
3 miesiące - własnie. Ktoś może powiedziec co to 3 miesiace, skoro lecac do USA jestes rok poza domem, na innym kontynencie, na nieznanej ziemi, bez znajomych, ludzie itp.
Odległość nie ma znaczenia, równiez jestem na obcej ziemi , bez przyjacioł.
Radź sobie sama, skoro byłas taka odważna przed wyjazdem!
No ale, żyjemy w XXI wieku i już praktycznie nie ma rzeczy niemożliwych.
Powiedzenie "dla chcącego nic trudnego" - CZYSTA PRAWDA...
A jak to u mnie wyglada ??
1. Nauczyłam się samodzielnośći, licząc tylko i wyłącznie na siebie.
2. Organizacja. Zaplanować coś w Polsce to pikuś, ale jedź tutaj do stolicy pierwszy raz?!
3. Pieniadze. Nie ukrywajmy, ale bedac Au Pair tutaj stać mnie na duzo wiecej niz w Polsce robiąc po 8h dziennie, płacac za wszystko i nie miec czasu na nic. Nawet udało mi się do Polski wyjechać za zarobione tutaj pieniadze, byc na weselu, wrocic i jeszcze odłozyc !
4. Język - jednak życie z native speakerami , to jest to !
5. Podróże. Dużo może nie udało mi się zobaczyc, ale i tak jestem z siebie dumna.
6. Ludzie - miedzynarodowe znajomosci i przyjaźnie. Z pewnościa pare z nich zostanie w mojej pamięci na lata.
Mogłabym tutaj wiele wypisywać, jak to mi było źle na początku, jak miałam blokade językowałąm, jak to nie znałam ludzi i byłam rozpaczona... Ale wiadomo, początki bywają trudne, ale trzeba przez to przebrnąć !
Sytuacja ze Stanami ? Chyba tak miało być !!!
Już teraz wiem jak to wyglada i chyba mój Aniołek wiedział co robi ze mna.
Ale dlaczego Irlandia !? Nigdy nie lubiłam, wręcz nie cierpiałam tego kraju... Zawsze w szkole gdy była o nim mowa na angielskim, nie lubiłam się uczyc, mówiłam Anglia, Londyn, to jest mój kraj ale nie Irlandia !
A teraz ? Nigdy bym nie pomyślała, że zielona wyspa to tak miły kraj, tak pomocny i piękny!
Wszyscy mówili, gdzie mnie tam wywiało, ale jak opowiadam, rozmawiam z przyjaciolmi, znajomymi , rodzina na skype to mówią, ze chca tu byc, przyleciec, zwiedzac !
Jedno mija się z drugim, no ale takie są realia...
Host Rodzice są dla mnie jak dobrzy znajomi, ktorych znam o dawna, a dzieciaki jak rodzenstwo. Nawet czasami moj wolny czas spedzam z nimi i nie przeszkadza mi to :)
Czas mija mi tutaj nieubłagalnie szybko... Wstaje i ide spać i tak od poniedziałku do piątku, weekendy zlatuja jak szalone i tak leci. Niedawno liczyłam czas do wyjazdu do Polski i teraz to samo... Zostało mi tutaj 70 dni... 10 tygodni...
Narazie odliczam czas do pewnego wyjazdu, z którego się bardzo bardzo cieszę !
(Kto zgadnie gdzie? :D - w UK) :D
Bliżej końca niż początku.
Szczęśliwa jak nigdy.
Zadowolona z doświadczenia.
I samodzielności.
Pragnąca zwiedzania świata.
Planująca przyszłosc.
Ojjj, dużo by można pisać jeszcze...
No ale cóż mi zostało...
Jedyne zmartwienie , jak ja się spakuje...
Kiedy to zleciało ? Pamiętam jak dopiero pisałam o składaniu aplikacji do USA, pozniej mi ją odrzucili, desperacja na 2 dni (hahaha) no i wyjazd tutaj, do Irlandi...
Czy żałowałam ?
NIE, z odwagą mogę powiedzieć, że były to najlepsze chwile jakie w życiu miałam.
Poznałam wspaniałych ludzi z wielu krajów Europejskich, mój angielski się znacznie polepszył i zwiedziłam o wiele więcej , niż bym przepuszczała.
3 miesiące - własnie. Ktoś może powiedziec co to 3 miesiace, skoro lecac do USA jestes rok poza domem, na innym kontynencie, na nieznanej ziemi, bez znajomych, ludzie itp.
Odległość nie ma znaczenia, równiez jestem na obcej ziemi , bez przyjacioł.
Radź sobie sama, skoro byłas taka odważna przed wyjazdem!
No ale, żyjemy w XXI wieku i już praktycznie nie ma rzeczy niemożliwych.
Powiedzenie "dla chcącego nic trudnego" - CZYSTA PRAWDA...
A jak to u mnie wyglada ??
1. Nauczyłam się samodzielnośći, licząc tylko i wyłącznie na siebie.
2. Organizacja. Zaplanować coś w Polsce to pikuś, ale jedź tutaj do stolicy pierwszy raz?!
3. Pieniadze. Nie ukrywajmy, ale bedac Au Pair tutaj stać mnie na duzo wiecej niz w Polsce robiąc po 8h dziennie, płacac za wszystko i nie miec czasu na nic. Nawet udało mi się do Polski wyjechać za zarobione tutaj pieniadze, byc na weselu, wrocic i jeszcze odłozyc !
4. Język - jednak życie z native speakerami , to jest to !
5. Podróże. Dużo może nie udało mi się zobaczyc, ale i tak jestem z siebie dumna.
6. Ludzie - miedzynarodowe znajomosci i przyjaźnie. Z pewnościa pare z nich zostanie w mojej pamięci na lata.
Mogłabym tutaj wiele wypisywać, jak to mi było źle na początku, jak miałam blokade językowałąm, jak to nie znałam ludzi i byłam rozpaczona... Ale wiadomo, początki bywają trudne, ale trzeba przez to przebrnąć !
Sytuacja ze Stanami ? Chyba tak miało być !!!
Już teraz wiem jak to wyglada i chyba mój Aniołek wiedział co robi ze mna.
Ale dlaczego Irlandia !? Nigdy nie lubiłam, wręcz nie cierpiałam tego kraju... Zawsze w szkole gdy była o nim mowa na angielskim, nie lubiłam się uczyc, mówiłam Anglia, Londyn, to jest mój kraj ale nie Irlandia !
A teraz ? Nigdy bym nie pomyślała, że zielona wyspa to tak miły kraj, tak pomocny i piękny!
Wszyscy mówili, gdzie mnie tam wywiało, ale jak opowiadam, rozmawiam z przyjaciolmi, znajomymi , rodzina na skype to mówią, ze chca tu byc, przyleciec, zwiedzac !
Jedno mija się z drugim, no ale takie są realia...
Host Rodzice są dla mnie jak dobrzy znajomi, ktorych znam o dawna, a dzieciaki jak rodzenstwo. Nawet czasami moj wolny czas spedzam z nimi i nie przeszkadza mi to :)
Czas mija mi tutaj nieubłagalnie szybko... Wstaje i ide spać i tak od poniedziałku do piątku, weekendy zlatuja jak szalone i tak leci. Niedawno liczyłam czas do wyjazdu do Polski i teraz to samo... Zostało mi tutaj 70 dni... 10 tygodni...
Narazie odliczam czas do pewnego wyjazdu, z którego się bardzo bardzo cieszę !
(Kto zgadnie gdzie? :D - w UK) :D
Bliżej końca niż początku.
Szczęśliwa jak nigdy.
Zadowolona z doświadczenia.
I samodzielności.
Pragnąca zwiedzania świata.
Planująca przyszłosc.
Ojjj, dużo by można pisać jeszcze...
No ale cóż mi zostało...
Jedyne zmartwienie , jak ja się spakuje...
poniedziałek, 7 października 2013
Dublin - czyli weekend pełen przygód !
Ojeeeeej, śmiem sądzić, że Dublin to miasto nie dla mnie :D
No więc od początku! Piątek, godziny wieczorne udałam się do miasta i spałam u jednej dziewczyny, która również jechała do Dublina. W ten sam dzień moja Host rodzina wybrała się do Galway - jakieś 4h samochodem od mojego domu na pokaz koni i odwiedzić rodzine.
Umówiłam się z nimi, że mnie w niedziele odbiorą z miasta (ponieważ do mojej wsi nie jeździ autobus) około 22 i koniec weekendu. W efekcie wyglądało to taaaaaaaak :
Sobota, nasz autobus miał przyjechać o godzinie 7.50. Do Dublina jechało nas łącznie 8 osob,
wszystkie się spotkałyśmy na ulicy no i czekamy a autobusu nie ma ! Nasz autobus sobie nas olał i poprostu nie przyjechał... Czekałyśmy do 9.15 no i w drogę !
Po dwóch godzinach byłysmy już w centrum miasta i udałyśmy się do naszego hostelu.
Wchodzimy i mowimy. Mamy zarezerwowany pokoj dla 8 osob a nawet opłacony !
A Pani na to , ze niestety, ale owszem, rezerwacja była, ale na poprzedni weekend !
Dziewczyny załamane, bo 20€ poszło taaaak ooo a spać nie ma gdzie...
Ale widze, że Pani ma plakietke z imieniem Renata i pytam się czy jest Polką a ona ze tak!
No to do dzieła, rozmawiam z nia, namawiam i wgl... W efekcie pieniadze miały przepasć ale dostałysmy je z powrotem no i Pani obdzwoniła pare hosteli i znalazła coś podobnego na tą noc. Wiec problem z głowy i nam ulżyło ! Dziewczyny były wniebowziete, no ale chwile kazda miała zawał :D
No to w droge ! Poszłysmy zwiedzac i wgl, dzien minął bardzo sympatycznie, nawet pogoda nam dopisała ! Idziemy zwiedzac college, parki i muzea aż w jednej chwili było oberwanie chmury i silny deszcz ! Poszłysmy na kawke niedaleko collegu i po chwili wrocilysmy dokonczyc zwiedzanie. No i oczywiscie pamiatkowe zdjecie przy jednym z pomników i jedna dziewczyna źle staneła, powiedziała AŁA, ale mowi, dont worry, we can go...
No to w droge! Poszłysmy usiasc do parku a ona pokazuje nam swoja kostke... Cos strasznie czerwonego, wielkiego i NIEbolącego... No ale na nasze szczescie tuż obok parku był szpital i udałyśmy się tam. No to Pan doktor - dodam ze POLAK - stwierdził że to złamanie i jak ona jeszcze mogła chodzić !? No to noga w gips! AJĆ...
Zdecydowałyśmy się jeszcze tego samego dnia wrócić do domu, chyba na nasze szczęście był autobus o godzinie 20.30 i w domu ok 23...
Ok, dziewczyny dojechały happy i zmeczone, ale co ze mna!? Przecież miała mnie Host rodzina odebrać w niedziele wieczorem a nie sobote ?
Aaaaaaaaaa... Na to wszystko mój telefon padł i co teraz !?
Wysiadłam na stacji dalej niż dziewczyny, bliżej domu i ide do pierwszego lepszego baru!
Wchodze a tam hahaha, ludzie +60 i tak jak rozmawiali, nagle cisza.
No to mowie, ze jestem Klaudia i chce zadzwonic. Przemiły barman Adam mowi spoko, nie ma sprawy. No to dzwonie do hostki, bo na moje szczescie znam jej numer na pamiec i obrazuje jej całą sytuacje, a ona ze spokojnie, nie martw się, zadzwonie Ci po taxówke , czekaj tam gdzie jestes, no to ja spoko. Chwile pozniej oddzwania na ten sam numer i mowi, ze takxi moze przyjechać za minimum godzine, no to ja ze spoko, bo i tak mam transport, uffff.
Siadam sobie przy stoliku, z 5 metrów od baru a Adam przyniosł mi kawe i mowi, chodz do baru, nie siedz sama , no to ok, poszłam i się zaczeło !
Moi nowi przyjaciele - hahahaha - +60 są bardzo rozmowni, a co tam !
Czułam się jak na przesłuchaniu w wiezieniu, no ale przezyłam :D
Taxi przyjechała 1,5 pozniej i do domuuu!
Uffffffff, dzień od samego rana pełen przygód, no ale z szczesliwym zakonczeniem :)
Teraz troszkę zdjęc :
Przygód co nie miara, ale z pewnoscia wróce do Dublina! Oby tylko nie z takimi przygodami :)
Do Polski dostało mi 2 miesiące i 10 dni !!!!!!
No więc od początku! Piątek, godziny wieczorne udałam się do miasta i spałam u jednej dziewczyny, która również jechała do Dublina. W ten sam dzień moja Host rodzina wybrała się do Galway - jakieś 4h samochodem od mojego domu na pokaz koni i odwiedzić rodzine.
Umówiłam się z nimi, że mnie w niedziele odbiorą z miasta (ponieważ do mojej wsi nie jeździ autobus) około 22 i koniec weekendu. W efekcie wyglądało to taaaaaaaak :
Sobota, nasz autobus miał przyjechać o godzinie 7.50. Do Dublina jechało nas łącznie 8 osob,
wszystkie się spotkałyśmy na ulicy no i czekamy a autobusu nie ma ! Nasz autobus sobie nas olał i poprostu nie przyjechał... Czekałyśmy do 9.15 no i w drogę !
Po dwóch godzinach byłysmy już w centrum miasta i udałyśmy się do naszego hostelu.
Wchodzimy i mowimy. Mamy zarezerwowany pokoj dla 8 osob a nawet opłacony !
A Pani na to , ze niestety, ale owszem, rezerwacja była, ale na poprzedni weekend !
Dziewczyny załamane, bo 20€ poszło taaaak ooo a spać nie ma gdzie...
Ale widze, że Pani ma plakietke z imieniem Renata i pytam się czy jest Polką a ona ze tak!
No to do dzieła, rozmawiam z nia, namawiam i wgl... W efekcie pieniadze miały przepasć ale dostałysmy je z powrotem no i Pani obdzwoniła pare hosteli i znalazła coś podobnego na tą noc. Wiec problem z głowy i nam ulżyło ! Dziewczyny były wniebowziete, no ale chwile kazda miała zawał :D
No to w droge ! Poszłysmy zwiedzac i wgl, dzien minął bardzo sympatycznie, nawet pogoda nam dopisała ! Idziemy zwiedzac college, parki i muzea aż w jednej chwili było oberwanie chmury i silny deszcz ! Poszłysmy na kawke niedaleko collegu i po chwili wrocilysmy dokonczyc zwiedzanie. No i oczywiscie pamiatkowe zdjecie przy jednym z pomników i jedna dziewczyna źle staneła, powiedziała AŁA, ale mowi, dont worry, we can go...
No to w droge! Poszłysmy usiasc do parku a ona pokazuje nam swoja kostke... Cos strasznie czerwonego, wielkiego i NIEbolącego... No ale na nasze szczescie tuż obok parku był szpital i udałyśmy się tam. No to Pan doktor - dodam ze POLAK - stwierdził że to złamanie i jak ona jeszcze mogła chodzić !? No to noga w gips! AJĆ...
Zdecydowałyśmy się jeszcze tego samego dnia wrócić do domu, chyba na nasze szczęście był autobus o godzinie 20.30 i w domu ok 23...
Ok, dziewczyny dojechały happy i zmeczone, ale co ze mna!? Przecież miała mnie Host rodzina odebrać w niedziele wieczorem a nie sobote ?
Aaaaaaaaaa... Na to wszystko mój telefon padł i co teraz !?
Wysiadłam na stacji dalej niż dziewczyny, bliżej domu i ide do pierwszego lepszego baru!
Wchodze a tam hahaha, ludzie +60 i tak jak rozmawiali, nagle cisza.
No to mowie, ze jestem Klaudia i chce zadzwonic. Przemiły barman Adam mowi spoko, nie ma sprawy. No to dzwonie do hostki, bo na moje szczescie znam jej numer na pamiec i obrazuje jej całą sytuacje, a ona ze spokojnie, nie martw się, zadzwonie Ci po taxówke , czekaj tam gdzie jestes, no to ja spoko. Chwile pozniej oddzwania na ten sam numer i mowi, ze takxi moze przyjechać za minimum godzine, no to ja ze spoko, bo i tak mam transport, uffff.
Siadam sobie przy stoliku, z 5 metrów od baru a Adam przyniosł mi kawe i mowi, chodz do baru, nie siedz sama , no to ok, poszłam i się zaczeło !
Moi nowi przyjaciele - hahahaha - +60 są bardzo rozmowni, a co tam !
Czułam się jak na przesłuchaniu w wiezieniu, no ale przezyłam :D
Taxi przyjechała 1,5 pozniej i do domuuu!
Uffffffff, dzień od samego rana pełen przygód, no ale z szczesliwym zakonczeniem :)
Teraz troszkę zdjęc :
![]() |
| Carolina (włochy), Clara (hiszpania), Miriam (hiszpania) , ja i Jessica (hiszpania). Moja nadal prawie ze hiszpanska rodzinka :))) |
![]() |
| Od lewej Marrisa i Jessica. Marrisa mieszkała w moim mieście 10miesiecy jako Au Pair, ale przeprowadziła się do Dublina. Jessica jej kolejna Au Pair w jej rodzinie :))) |
Do Polski dostało mi 2 miesiące i 10 dni !!!!!!
piątek, 4 października 2013
Postcrossing - BLOGI, DO DZIEŁA !!!
Witajcie !
Rozmawiając ostatnio z moją znajomą Au Pair z Korei, przekazała mi genialny pomysł, który ona realizuje już od dawna i daje jej to całą moc energii i radości i postanowiłam również spróbować ! No ale co z tego wyjdzie, to się okaże!
A mianowicie mowa o postcrossing'u.
Co to takiego ?
Wysyłanie zwyczajnej kartki z miejsce Twojego zamieszkania do innej osoby.
A dlaczego właśnie MY - Au Pair ?
Myślę, że bycie Au Pair przez rok, dwa w innym kraju, nie mówię tutaj tylko o USA, ale tak jak ja, o Irlandii, Angli, Hiszpani i krajach północnej Europy to wspaniałe przeżycie i wspomnienia dla każdej z nas!
Co dalej ?
Koszt jednej kartki , to grosze, znaczka tak samo, udanie się na poczte darmowe a sprawienie
radości komuś innemu - bezcenne!!!
Myśle, że jesteśmy w stanie zrealizować wspólnie takie coś i dostać kartkę praktycznie z każdego zakątka świata ?? Ja bym się bardzo ucieszyła, więc liczę na małe co nieco ! :D
Podawać adresu na blogu nie wypada, zatem podaje mój adres mailowy :
w tytule wpisujemy : POSTCROSSING :)
To do dzieła !!!!! :)))
Rozmawiając ostatnio z moją znajomą Au Pair z Korei, przekazała mi genialny pomysł, który ona realizuje już od dawna i daje jej to całą moc energii i radości i postanowiłam również spróbować ! No ale co z tego wyjdzie, to się okaże!
A mianowicie mowa o postcrossing'u.
Co to takiego ?
Wysyłanie zwyczajnej kartki z miejsce Twojego zamieszkania do innej osoby.
A dlaczego właśnie MY - Au Pair ?
Myślę, że bycie Au Pair przez rok, dwa w innym kraju, nie mówię tutaj tylko o USA, ale tak jak ja, o Irlandii, Angli, Hiszpani i krajach północnej Europy to wspaniałe przeżycie i wspomnienia dla każdej z nas!
Co dalej ?
Koszt jednej kartki , to grosze, znaczka tak samo, udanie się na poczte darmowe a sprawienie
radości komuś innemu - bezcenne!!!
Myśle, że jesteśmy w stanie zrealizować wspólnie takie coś i dostać kartkę praktycznie z każdego zakątka świata ?? Ja bym się bardzo ucieszyła, więc liczę na małe co nieco ! :D
Podawać adresu na blogu nie wypada, zatem podaje mój adres mailowy :
beautycrasher@hotmail.com
w tytule wpisujemy : POSTCROSSING :)
Piszcie smiało, rozpowszechniajcie notke no i co... Do dziełaaaaa !!!
Osobiscie jestem w stanie wysłać wszedzie kartkę, wiec nie krepowac sie ani nic -
wspomnienia na długie lata a zabawy troche trzeba w zycie tez wnieść ! :)
czwartek, 3 października 2013
Become Au Pair - czyli plan dnia :)
Właśnie... Wiele już czytałam planów dnia Au Pair, ale nigdy swoje nie przedstawiłam (Nikola, może Ty przedstawisz plan dnia ? haha) . Mój plan się radykalnie zmienił po moim powrocie z Polski oraz powrocie chłopców do szkół.
Jak tutaj przyleciałam - tj. 1 lipca przez całe wakacje niestety nie poczułam tych wakacji.
Pracowałam od godziny 8 do 18-19... Zmęczenie dawało się we znaki, nie wspomne gdy host mama poprosiła mnie o zostanie z chłopcami w sobote... Czyli 6 dni pracy po 11 godzin na dzień... MASAKRA. No ale przetrwałam...
Po powrocie z Polski dostałam wielkiego, pozytywnego kopniaka energii, no ale i tutaj napotkała mnie niespodzianka.
Wracam w poniedziałek a host mama bierze mnie na rozmowe! Cała zestresowana o co biega, może chce mnie zwolnic a ja nie mam ani eurocenta na nic! Zupełnie miałam może 3 euro i to wszystko...
A ona do mnie z wielkim usmiechem mówi, że zdaje sobie sprawę, że za duzo pracowałam no ale przyszły teraz czasy, gdzie odpoczniesz sobie! No to ja sobie myśle, fajnie, zwalnia mnie ale za co !!! A ona mówi... Starszy chłopiec (8lat) wraca do szkoły a młodszy (3latka) idzie do przedszkola no to Twoj plan się zmieni na lepsze :)
Zatem na chwilę obecną dzień wygląda tak :
13.00 - zaczynam prace - host mama przywozi mi młodszego chłopca
15.30 - host mama przywozi mi starszego chłopca.
I teraz w zależności od jej "widzi mi się" zostaje już z nami, co oznacza że mam już wolne lub
wraca dalej do swoich zajęć i w domu jest ok 18. Niekiedy potrzebuje mnie, abym położyła chłopców do łóżka albo coś, ale to raz na jakiś czas. Jeśli chodzi o soboty, to weekendy mam przeważnie wolne, ale zdarzy się jedna sobota na miesiąc gdzie pracuje od rana do np. 18, ale mam płacone za to dodatkowe pieniążki :)
Jeśli chodzi o czas ranny, kiedy to ja nic zupełnie nie robie, to śpie do 11 lub jade na siłownie bądź basen. Dziewczyny, które mam na fb w znajomych wiedza tez, ze po raz trzeci rozpoczełam a6w i 10minutówki z Mel B. Swego czasu robiłam też skalpel czy killera z Ewa Chodakowską, no ale jej ćwiczenie są dla mnie zbyt długie (niekiedy do godziny) no i niestety monotonne. Jestem osobą, która całe gimnazjum i liceum trenowała biegi, zatem to nie dla mnie :) Apropos biegania - równiez się za to zabrałam, ale pogoda w Irlandii nie jest zbyt genialna i daruje sobie bieganie w deszczu... Wole poćwiczyć w domu niż przepłacać to zdrowiem...
Jutro hostka dała mi wolne, zatem genialnie :) Wstane rano, prysznic i można lecieć do znajomych ! Sobota Dubliiiiiiin, już nie mogę doczekac, no ale pogoda taka sobie (leje)...
Ale co tam, ciepłka kurtka, buty, aparat i w droge ! :))
A Wam już teraz życze udanego weekendu ! :)
Jak tutaj przyleciałam - tj. 1 lipca przez całe wakacje niestety nie poczułam tych wakacji.
Pracowałam od godziny 8 do 18-19... Zmęczenie dawało się we znaki, nie wspomne gdy host mama poprosiła mnie o zostanie z chłopcami w sobote... Czyli 6 dni pracy po 11 godzin na dzień... MASAKRA. No ale przetrwałam...
Po powrocie z Polski dostałam wielkiego, pozytywnego kopniaka energii, no ale i tutaj napotkała mnie niespodzianka.
Wracam w poniedziałek a host mama bierze mnie na rozmowe! Cała zestresowana o co biega, może chce mnie zwolnic a ja nie mam ani eurocenta na nic! Zupełnie miałam może 3 euro i to wszystko...
A ona do mnie z wielkim usmiechem mówi, że zdaje sobie sprawę, że za duzo pracowałam no ale przyszły teraz czasy, gdzie odpoczniesz sobie! No to ja sobie myśle, fajnie, zwalnia mnie ale za co !!! A ona mówi... Starszy chłopiec (8lat) wraca do szkoły a młodszy (3latka) idzie do przedszkola no to Twoj plan się zmieni na lepsze :)
Zatem na chwilę obecną dzień wygląda tak :
13.00 - zaczynam prace - host mama przywozi mi młodszego chłopca
15.30 - host mama przywozi mi starszego chłopca.
I teraz w zależności od jej "widzi mi się" zostaje już z nami, co oznacza że mam już wolne lub
wraca dalej do swoich zajęć i w domu jest ok 18. Niekiedy potrzebuje mnie, abym położyła chłopców do łóżka albo coś, ale to raz na jakiś czas. Jeśli chodzi o soboty, to weekendy mam przeważnie wolne, ale zdarzy się jedna sobota na miesiąc gdzie pracuje od rana do np. 18, ale mam płacone za to dodatkowe pieniążki :)
Jeśli chodzi o czas ranny, kiedy to ja nic zupełnie nie robie, to śpie do 11 lub jade na siłownie bądź basen. Dziewczyny, które mam na fb w znajomych wiedza tez, ze po raz trzeci rozpoczełam a6w i 10minutówki z Mel B. Swego czasu robiłam też skalpel czy killera z Ewa Chodakowską, no ale jej ćwiczenie są dla mnie zbyt długie (niekiedy do godziny) no i niestety monotonne. Jestem osobą, która całe gimnazjum i liceum trenowała biegi, zatem to nie dla mnie :) Apropos biegania - równiez się za to zabrałam, ale pogoda w Irlandii nie jest zbyt genialna i daruje sobie bieganie w deszczu... Wole poćwiczyć w domu niż przepłacać to zdrowiem...
Jutro hostka dała mi wolne, zatem genialnie :) Wstane rano, prysznic i można lecieć do znajomych ! Sobota Dubliiiiiiin, już nie mogę doczekac, no ale pogoda taka sobie (leje)...
Ale co tam, ciepłka kurtka, buty, aparat i w droge ! :))
A Wam już teraz życze udanego weekendu ! :)
wtorek, 1 października 2013
Trzy tygodnie w APiA iiii.... ?? :)
... no wlasnie i co ? Dzisiaj mijają równe trzy tygodnie od otworzenia roomu a tam nadal cisza !
Myśle sobie, a co mi tam, napisze maila do Warszawy i w bardzo ekspresowym tempie odpisała mi przemiła Pani :) Powiedziała, że napisała do Londynu w mojej sprawie i że pare rodzin przelgada aktualnie moją aplikację, wiec może może coś na dniach się stanie !
Zapytała mnie równiez, czy nie chce się opiekowac dziecmi ponizej 2 roku życia. Mam doświadczenie w tej dzidzinie i przed wylotem do Irlandii mowie sobie... Do Stanów max 3 dzieci i mogą być maluchy, ale teraz radykalnie zmieniłam swoja decyzje. Powiedziałam na interview , ze max 2 dzieci i wiek plus 3 latka ;) Natomiast dzisiaj zmieniłam decyzje, może akurat bedzie perfect match ! ;)
Referencje od mojej rodzinki z Irlandii dostałam bez problemu i już je dodałam na moj profil.
No nic... Sporo czasu mam jeszcze do planowanego wylotu, ale wiadomo, ze stres jest codziennie. Moze nie sprawdzam poczty milion razy na dzien, ale z 3-4 , owszem ;)
Na chwilę obecną mam nadzieję, że czas zleci nieubłagalnie do moich urodzin! No a później to już z górki ! :) Bilet zabookowany a teraz sie martwie jak ja sie spakuje ! To będzie masakra :D (teraz wiem, jaki maja problem dziewczyny pakujace sie po roku spedzonym w USA ;)
Imagine Project - mnie, muzykowi bardzo dobrze znany , a Was zapraszam do odsłuchania ! ;))
Kolejny post o moim dniu pracy :))
Myśle sobie, a co mi tam, napisze maila do Warszawy i w bardzo ekspresowym tempie odpisała mi przemiła Pani :) Powiedziała, że napisała do Londynu w mojej sprawie i że pare rodzin przelgada aktualnie moją aplikację, wiec może może coś na dniach się stanie !
Zapytała mnie równiez, czy nie chce się opiekowac dziecmi ponizej 2 roku życia. Mam doświadczenie w tej dzidzinie i przed wylotem do Irlandii mowie sobie... Do Stanów max 3 dzieci i mogą być maluchy, ale teraz radykalnie zmieniłam swoja decyzje. Powiedziałam na interview , ze max 2 dzieci i wiek plus 3 latka ;) Natomiast dzisiaj zmieniłam decyzje, może akurat bedzie perfect match ! ;)
Referencje od mojej rodzinki z Irlandii dostałam bez problemu i już je dodałam na moj profil.
No nic... Sporo czasu mam jeszcze do planowanego wylotu, ale wiadomo, ze stres jest codziennie. Moze nie sprawdzam poczty milion razy na dzien, ale z 3-4 , owszem ;)
Na chwilę obecną mam nadzieję, że czas zleci nieubłagalnie do moich urodzin! No a później to już z górki ! :) Bilet zabookowany a teraz sie martwie jak ja sie spakuje ! To będzie masakra :D (teraz wiem, jaki maja problem dziewczyny pakujace sie po roku spedzonym w USA ;)
Kolejny post o moim dniu pracy :))
Subskrybuj:
Posty (Atom)







